Sólskinssøga

Her í Kenya mugu vit allatídina ansa eftir okkara tingum. Bæði í býnum og í samband við onnur fólk. Nógv av teimum sum vit koma í samband við hava jú eina harða fortíð

T.d. bara vatnið, sum vit høvdu við til Turkana, tað vísti seg at tað vóru fleiri, ið høvdu lyndi til at fáa sær av tí. So tað er sjáldan at vit uppliva tað øvugta.

Men 2 dagar aftaná túrin til Turkana var Hendrik niðri á nýggja gentuheiminum og skuldi gera okkurt. Tá spyr ein drongur hann ”Hvar er keppurin hjá tær?” Hendrik helt hetta vera ein løgnan spurning, men svarar so “Heima, hann er heima.” Drongurin spurdi so um hann átii tveir keppar og fór at flenna. Og fortaldi so, at kvøldið vit komu aftur úr Turkana, og vit vóru farin heim, lá keppurin eftir í bussinum á dúrkinum, so hann hevði tikið hann.

Dagin eftir hevði hann so vaskað hann og stongt hann inni í boksini, har hann goymir síni klæði til Hendrik kom aftur.

Hendrik hevði ikki lagt merki til at hann hevði mist keppi, men var glaður um at fáa hann aftur. Og enn tá reinan aftaná eina viku í Turkana.

Afturkomin ur Turkana

Ja nu eru vit afturkomin ur Turkana oydimorkini, tururin var sera spennandi og fullur av upplivilsum. Annars var alt sera afrikanskt, badi maturin og tidin. Vit voru saman vid Josva, Miu og so nogvu afrikanarum. Elstu bornunum fra New Life, Starvsfolki og elstum og nokrum ungum fra kirkjuni.

Vit foru ur Nakuru manadagin 10 des, vit skuldu mota kl 07:30, men vit vistu sum var, at alt er "pole pole" her, so vit mottu kl 08:00, men sum alt er her, so for bussurin ikki fyrr enn kl 11:30, og vit komu fram kl 00:30 um nattina. So tad tok 13 timar at koyra, og so foru vit at eta og at seta telt upp, so tad var ein langur dagur.
Vegirnir voru sera ofantaligir, so vit koyrdu uml. 40 km/t.
Har vit voru er eisini ofridarligt imillum stammurnar i umradnum, baedi har sum vit koyrdu og budu, ti tad er a markinum imillum Pokot og Turkana, so til tidir hovdu vit ein hermann vid i bussinum vid maskinbyrsu, AK-47.
Hirdarnir hja Pokot'unum, sum ansa eftir geitunum ganga vid stavi i adrari hondini og byrsu i hinari.

Tysdagin 11. hovdu vit motir, og voru eisini ein tur vid bussinum til eitt stort vatnverk, id ger streym til ein storan part av Kenya.

Mikudagin 12. kom Ford, id er prestur i kirkjuni i Nakuru. Hesin dagurin gekk eisini vid at hava motir i bygdini Kainuk, sum vit eisini budu i.

Hosdagin 13. foru vit til eina bygd 8 km longur norduri, har tey hava simpultn onki. Nokur hava eitt plagg og onnur tvey holut. Har er eingin matur, so tad tey liva av er heimabrygg, so tad nyttar einki at koma og siga at tey ikki skulu drekka, ti so mugu vit geva teimum okkurt at eta i stadin. Vit hovdu moti har og deildu klaedi ut, 62 folk blivu frelst, og vit plantadu eina kirkju har. Tad var odrvisi enn tad vit eru von vid, so nu er ein kirkja har undir einum trae. Og presturin i Kainuk er prestur har i fyrsta umfari. Ta id vit komu aftur til Kainuk hovdu vit eitt utimoti og eitt kvoldmoti.

Friggjadagin 14. koyrdu vit 80 km. nordureftir at hava motir, vit vitjadu 3 bygdir. Lokichar var tann nordasta og fyrsta. Har var ogiliga heitt, so vit royndu at halda okkum i skugganum til vit skuldu syngja a utimotini. Aftana moti toku vit utgerdina nidur og koyrdu vidari, beint adrenn naestu bygd pukteradu vit, so vit boru utgerdina og gingu tad sidsta pettid, har vit so hovdu eitt moti afturat. Har hevdi ein kona tamburin at spaela uppa, so Hallgerd fekk adra og so spaeldu taer. Ta id moti var lidugt, var bussurin klarur at koyra vidari. Og eftir stytri stedg i sidstu bygdini koyrdu vit heim.

Leygardagin 15. var "Game dagur" Har vit hovdu fotboltskapping og flogboltskapping imillum Trukana, Pokot og Nakuru. Tad var ein verkaetlan fyri at sameina stammurnar og skapa frid i umradnum.Vit svumu eisini i anni, id er markid millum Turkana og pokot. Tad var eisini ein godur dagur. Tey vaksnu, sum hovdu gingid a lesi og skrivi skulanum hja kirkjuni fingu eisini progv henda dagin. Ta id bussurin var a veg aftur til bygdina vid pokot lidnum punkteradu tey adrenn tey naddu fram. Og tad bleiv myrkt i somu stund, men ti betur var bussurin fullur av pokot'um, ti so gjordu pokot'arnir onki. Pastor Ford segdi at stadid bussurin stedgadi var tad vandamiklasta i umradnum. Og tad var reservahjolid til umvaeling, so ta matti onkur koyra ut eftir hjolinum, faa tad umvaelt og koyra aftur at seta tad uppa, og alt um nattina. So kl. 3:00 komu tey aftur til Kainuk.

Sunnudagin 16. skuldu vit vera klar at fara kl. 07:00, men vit foru ikki har fra fyrr en kl 09:30, og voru i Nakuru kl 23:30. Tad var ein hardur dagur, ti bussarnir eru ikki sum Askham bussar ella liknandi, nei teir eru utslitnir Isuzu. So dintlarnir voru hart vidfarnir eftir 13 timar vid hoppivegum og i dag kennist tad eisini a rygginum. So i dag hava vit sovi inn aftur og keyt inn og slappa av.


Annars var tururin fullur av avbjodingum, m.a. punkteradi bussurin 3 ferdir, og tok tad uml. 2 timar at skifta hjol, her eru folk ikki von vid at skunda sar. Badir generatorarnir fingu maskinskada, tad mattu Hendrik og Josva taka saer av, og annar hatalarin brast, ti tad var ov hart fra. Alt ein minningarrikur turur.

Nu royna vit at stakast til Jola, id er beinan vegin.

Turkana i morgin

Ja i morgin verdur tad. Vit fara at royna okkum vid at fara til Turkana. Oll tey storu bornini, nokur arbeidsfolk, Mia, Hendrik, Hallgerd og nokur fra kirkjuni fara til Nordurkenya. Har i Nordurkenya er turt, oydimork, sera heitt og onki arbeidi.
Sum vit hava hoyrt so kanst tu gott hava pengar at keypa okkurt fyri, men har er onki at keypa, so vit hava nogv vid fra Nakuru.
Ein sum hevur verid har fleiri ferd fortaldi at hon spurdi um WC og svari hon fekk var "Everywhere, it's everywhere"
So vit vera ikki at faa fatur i i eina viku. Har er einki samband vid telefon.
Vonandi faa vit ein godan og hendingarikan tur, i dag hava vit keypt nokur chips eyka at hava vid.
Mia er eisini komin, so tad er ordiliga stuttligt. Vit fara at hava tad nakad stuttligt. Men tad er eisini nokkso okent og scary:-)
Havi tad gott!

Busia

Aftana eina viku vid infektion i maga ella blodrenslinum, kom Hallgerd allikavael vid til Busia, sum liggur a markinum til Uganda. Vid a turinum voru Malena, Jens, Josva, Hendrik og Hallgerd. Vit hovdu nogv ymiskt vid, har imillum utgerd at visa film og el-trummur, guitar og saxofon. So tey sum komu til motini, tey sluppu at uppliva nakad odrvisi enn vanliga.
Busia er eitt AIDS rakt okid, og tey vit vitjadu, hovdu eina dottir, sum hevur AIDS, men at ti at tad var uppdagad, so faer hon goda vidger. Hon faer eisini mat, id inniheldur sera nogvar A vitaminir.
Vit budu i einum mursteinshusid, id ikki var lidugt. Sonurin i husinum hevdi bygt, men busettist ongantid har. Hann byr i einum byi, Bungoma.
Vit sluppu so at ganga i gjognum sjambairnar har, tad minnir um gerdi, har tey dyrka ymiskt.
Og vit vitjadu eisini i nogvum heimum sunnudag seinnapart.
Um kvoldid vistu vit film, og tad komu yvir 1000 folk.
I ollum myrkinum komu bara folk ur ollum aettum.
A veg heim vitjau vit Birgitte og Soren Pedersen i Eldoret, tey hava eitt verkstad har tey byggja kirkjukonstruktionir og tok. Tad er eitt stort arbeidi. Sidsta ar bygdu tey 186 kirkjur, gjordu konstruktionina og taki sum byggisett og foru ut og settu tad upp. Tey hava sjalvandi nogv folk i arbeidi.
I ar hava tey fingid studul til at byggja 100 kirkjur, id skulu setast upp i muslimskum umradi, tad verdur serliga i sudur Sudan.

Vikan vid at vera lidug

Hey nu hava Susanne og Leif familju a vitjan, so tey eru farin ein tur til Eldoret at vitja Soren og Birgitte, eitt danskt par fra Esbjerg, sum eru her og byggja kirkjutok, so nu eru vit einsamoll a borgini ;-)
Vit arbeida vid at faa kort fra endurnytslu pappirinum lidug. So at tey kunnu fara i handlarnir, eisini sultutoy og skrapbokur. Hallgerd ger merkisedlar til alt, so tad er eisini ein rugva av arbeidi, ta id vit koma heim um kvoldid. Harafturat skulu jolakortini til studlar/kirkjur eisini gerast lidug og klar at senda, haldi at Hallgerd er komin halvan veg nu.
Annars so mala vit gomul skulabord fra Danmark, so tey eru klar, ta id gentuhusid er lidugt. Hendrik heingir stengur upp til brusuforhang.
I morgin og til og vid sunnudegnum taka vit fri. Vit fara til Masai Mara National Park og skulu sova a Sarova Hotel 2 naetur. Haldi tad er moguligt at siggja myndir a netinum. Vit fara saman vid Lene og Bente. Men vaenti vit taka jolakortini vid, so tey bliva lidug:-)
Annars so eru tit vaelkomin til at senda okkum teldupost, vit fraetta ikki so nogv ur FO.

Lake Baringo

I dag hava vit verid i kirkju og uti og etid. Nu slappa vit av i bynum adrenn vit fara heim at sola okkum. I gjar voru vit i lake Baringo vid Jens, har vit sou krokudillur og nogvar ymiskar fuglar, harimillum afrikanska fiskaorn. Har voru eisini stor fyrbein. Hallgerd og Lene voru badar sjukar medan vit voru har, taer spygu. Men har er eisini ogiliga heitt.
Nu er hallgerd frisk aftur og utsletti er vid at fara burtur. Hon hevur fingid eitt annad malariamedisin, id ikki inniheldur sulfur, ti tey halda at hon er allergisk fyri ti evninum.
So nu verdur betur:o)

Provtokurnar lidnar

Tad er ein storur laetti hja teimum i 8. flokki at vera lidug vid sinar provtokur, tad hevur verid hart hja teimum.
Ta provtokur eru her i Kenya, er tad ikki sum har heima, folk fra herdinum eru og halda vakt, og urslitini verda kunngrord i sjonvarpi og utvarpi, so tad stendur nogv a teimum i 8. flokki.

Vit eru lidug at hava aktivitetir vid teimum ungu sum ikki skuldu til provtoku, tad hava verid 3 godir og stuttligir dagar.

I dag seinnapart vitjadu vit eitt barnafongsul, tad var eitt undarligt upplivilsi. Vit fingu eisini loyvi til at tosa til teirra, men hvat skal ein siga, vit vistu ikki. Vit sungu ein sang og so hevdi Anne Katrine, systirdottir Susanne, eina sogu. Familjan hja Anne Katrine kemur i morgin, men hon kom eina viku adrenn. So tey fara at halda feriu her nidri fra manadegnum av.

Hallgerd hevur okkurt soleksem ella liknandi, moguliga ein reaktion fra malariamedisininum vit taka, men hon hevdi tad ikki seinast, so vit vita ikki ordiliga. Hon skal helst til laeknan skjott, um tad ikki fer burtur.

I morgin byrjar so gerandisdagurin aftur.

Provtoka og annad

Ja nu byrja folk at kenna okkum aftur her nidri so tey renna ikki aftana og ropa "mzungu, mzungu"
Og tey sum vit kenna bliva klokk ta id Hallgerd kann siga hvat tey tosa um. Hon er vid at skilja naestan alt og roynir at tosa.
I dag hava verid fyrireikingar til provtoku og i morgin byrjar sjalv provtokan, har allir 8. flokkar kring alt landid skulu sita til KCP (nakad tad sama sum frafaringarroynd folkaskulans).
Tad er sera gott eftirlit hesar dagarnar. Ongin born eru i skula, og ta barnaheimid er a somu grund sum skulin mugu vit roynd at halda tey i frid i morgin vid kortspolum, tekning og fyri tey storu vera handaligar verkaetlanir.
Naestuferd leggja vit helst myndir av ti ut i stadin fyri at skriva.
Annars so voru vit i kirkju i gjar, tad var ikki so leingi, bara fra 9-12
og so ungdomsmoti kl.16
Nu er trummusettid, sum ungdomsbolkurin a SDG hevur goldid komin til Nakuru. Vit bida vid at taka tad oman til sentrid til provtokan er lidug;-)
Men tad eru longu fleiri sum vilja laera at spaela trummur.
Nu fara lene og Bente i fitness, men vit fara bara heim at slappa av. Tad verdur kanska i morgin.

Komin i gongd

Ja dagarnir ganga skjott. Men nu vilja vit skriva um nakad av ti vit hava upplivad. Og tad verdur uttan og strikur uppi yvir ella gjognum nakran bokstav.
Av ti at internetid har sum vit bugva er seint og dyrt, so eru vit a internetcafe nu.

sunnudagin voru vit i kirkju i New creation naer vid har sum vit bugva, tad var festligt og gott. Aftana otu vit uti a kinesiskari matstovu. Tad oysti nidur. Vit voru raettiliga troytt, ta id vit komu heim. Motid vardi 4 timar, ella ta foru vit.

Manadagin byrjadu vit vid at keypa inn til tad arbeidi, sum vit skulu gera a gentuheiminum. Hendrik skal hanga wc-rulluhaldarar, sapuskalir og badiforhang upp. Og hann ger tad saman vid John Kibet, sum tit kanska minnast fra filminum "gadedrengen fra Nakuru".
Hallgerd og tvaer danskar konur, sum eru her, standa fyri vaskingini. Nakrar afrikanskar konur hjalpa til, so tad gongur sindu skjotari.
Komandi viku skal husid vera reint, ti ta skal 8. fl til provtoku, so oll skulu vera fridalig. Og tad kann vera torfort, ta i 40 onnur born eru uttanfyri, so vit fara at hava aktivitetir i gentuhusinum. Ti er tad umradandi at vit faa husid lidugt hesa vikuna, sjalvt um Susanne og Leif og Lene og Bente fara til Nairobi i morgin og koma ikki aftur fyrr enn friggjadagin.

Annars so hava Hendrik og John gjort hava i dag uttanfyri gentuhusid, inntil tad byrjadi at regna, so fingu teir tid at tosa.

Vaentandi kemur trummusettid vid til nakuru friggjadagin.

Ja alt gongur jú seinni her...

Vit eru komin til Kenya í øllum góðum. Og sjálvt um vit vóru heima her í Nakuru t. 1. Nov um kvøldið, so hava ikki havt tíð at skriva fyrr enn nú. Tað kvøldið vit komu, skuldu vit beinleiðis út at vitja eina afrikanska familju. Tað er ein ungur maður, sum var ein av teimum fyrstu dreingjunum at flyta inn á NLBH í 1997/1998, sum hevði bjóðað okkum heim.
Hann er giftur og eigur ein lítlan son. Tey búgva í einum rúmi, sum tey so sjálvi hava deilt upp í tvey við einum forhangi. Tey gjalda uml. 180ksh fyri rúmið um mánaðan, tað er uml. 18 kr, men haraftur ímóti, so er tað eisini fleiri metrar at ganga til wc/vaskistaðið, sum 10 familjur hava saman. Men tey vóru annars bæði blíð og tí, og glað fyri at vit kundu koma.
Fríggjadagin 2. Nov. Var so fyrsti dagurin niðri á heimunum og skúlanum, so tá vísti Hallgerð, Hendrik runt og heilsaði upp á nógv fólk. Tað er jú ein partur av mentanini at heilsa og tosa túnatos, sum vit kunnu kalla tað. Hendrik skal læra eina rúgvu av nøvnum, so tað kann virka møtimikið.
Vit vóru so eisini á fundi, har vit tosaðu um hvat vit kunnu gera komandi mánaðan. Tað eru tvær konur úr Danmark, sum hava tikið frí frá familju og arbeiði í ein mánaða fyri at hjálpa til, og tær hava eina rúgvu av hugskotum, sum vit so skulu seta í gongd her. Harav er tað mest spennandi helst endurnýtsla av pappíri, halda vit.
Annars so hava vit tað gott og búgva í einum lítlum húsi fyri okkum sjálvi, her vit skulu royna at búleikast:o) So í morgin skulu vit keypa inn og gera klárt. Hallgerð er glað fyri at vera aftur eftir eitt ár. Og øll kenna hana aftur, tey hava eitt gott minni. Sjálvt fólk hon ikki minnist sjálv kenna hana aftur og minnast hennara navn.