
Í kvøld hava vit verið í biograf. Vit hugdu eftir filminum "Du almægtige Evan". Hann er um kongresslim, ið fær eitt kall at byggja eina ørk eins og Nóa. Tó at hann stríðist í móti av øllum alvi, brúkar Gud alt fyri at fáa hann at byggja ørkina. Og tá ið Evan til seinast yvirgevur seg, byrja fólk bara at taka avstand frá honum.
Hóast stóran iva og mótstríð heldur Evan fæst við at vera lýðin móti og byggir ørkina. Har henda nógv løgin ting:-p Tá ið Gud so eisini "opinberar" seg fyri konuni, sum er rýmd saman við børnunum, fara tey øll heimaftur at byggja ørkina, so at tey kunnu strykjast sum familja. Tað var jú júst tað bønin hjá konuni var: At tey øll skuldu styrkjast og samansjóast sum familja. Ikki líka stuttligur sum "Bruce almighty", men jújú har var ein boðskapur. Bara ikki so greiður sum í "Bruce almighty".
Filmurin sigur eisini nakað um at vit vera mynda gjøgnum okkara umstøður og tað vit fara í gjøgnum.
Ingen kommentarer:
Send en kommentar