Skrelliplássið 23. jan

Í morgun koyrdu vit niðan til Tumaini Jypia,, har vóru vit fyrst heilsað av skótunum.

Síðan fóru vit á skrelliplássið. Tað er stuttligt at síggja, at sjálvt aá veg út til skrelliplássið eru vegirnir blivnir betri við asfalti og øllum.

Tað er altíð eitt upplivilsi at vitja skrelliplássið í Nakuru. Mary, kokkurin á forskúlanum, tók okkum við út á plássið. Vit vitjaðu tvey heim og sóu annars umstøðurnar og keyptu onkur smáting frá teimum. Til seinastu sungu og dansaðu vit saman við teimum, Torben gav teimum eitt uppmuntrandi orð,, og tey bóðu fyri okkum.

Her talar Torben og ruskdungin sæst í bakgrundini. Tað økið er tíverri nógv vaksið.

Didda fekk eina gávu frá hesi ommuni.

Um middagsleitið slappaðu vit av, ótu og gjørdu skúlating. Aftaná fóru vit á souvenir marknað. Og seinnapartin fóru vit oman á skúlan til talentshow, har børnini sungu, spældu og dansaðu.

Adam framførdi við ballóndýrum, og Líggjas fekk ein lærara upp, bjóðaði honum Mentos. Tá hann fekk sær, leyp ein fjøður út. (Hann hevði fingið tað í Anders And blaðnum, sum Monica sendi við okkum)

Vinirnir hjá børnunum vóru eisini spentir at práta og hanga út aftaná skúlatíð.