Vikuskiftið

Dreingirnir hava notið vikuskiftið. Teir hava ikki havt skúlagongd, og vit hava havt møguleikan at svomið.

Leygarkvøldið var veitsla hjá børnunum í New Life. Og vit vóru saman við teimum og hinum gestunum. Tað var sera sterkt at hoyra søgur frá børnunum. Sera rørandi!

Gentur og dreingir, sum antin vóru illa viðfarin heima, sligin og bunað ella børn, sum høvdu mist foreldrini burtur osfr. Tey hava nú fingið eitt nýtt lív. Barnaverndarmyndugleikarnir í býnum høvdu tikið tey til New Life.

Vit møttu eisini okkara sponsorbørnum.

Sunnudagin vóru vit í kirkju, tvs. bara Hallgerð var alla gudstænastuna. Gudstænasturnar kunnu vera í so drúgvar her úti.

Sunnudagin seinnapart høvdu vit eina serliga løtu í samband við, at New Life bleiv 30 ár.

Tey høvdu savnað nógv av allarfyrstu børnunum. Og tey komu øll at siga takk. Hallgerð og Hendrik vóru við til løtuna.

Tað var ein heilt fantastisk løta, og søgurnar stóðu í mótsetning til leygarkvøldið, tí hesi vóru komin í gjøgnum arbeiðið og hava í dag familju, arbeiði osfr.

Har vóru timburmenn, lærarar, prestar, snikkarar, sálarfrøðingur og ein lækni ringdi, tí hann fekk ikki møtt, osfr.

Vit vóru heilt glað, tá ið vit komu heim sunnukvøldið.

Skrelliplássið 23. jan

Í morgun koyrdu vit niðan til Tumaini Jypia,, har vóru vit fyrst heilsað av skótunum.

Síðan fóru vit á skrelliplássið. Tað er stuttligt at síggja, at sjálvt aá veg út til skrelliplássið eru vegirnir blivnir betri við asfalti og øllum.

Tað er altíð eitt upplivilsi at vitja skrelliplássið í Nakuru. Mary, kokkurin á forskúlanum, tók okkum við út á plássið. Vit vitjaðu tvey heim og sóu annars umstøðurnar og keyptu onkur smáting frá teimum. Til seinastu sungu og dansaðu vit saman við teimum, Torben gav teimum eitt uppmuntrandi orð,, og tey bóðu fyri okkum.

Her talar Torben og ruskdungin sæst í bakgrundini. Tað økið er tíverri nógv vaksið.

Didda fekk eina gávu frá hesi ommuni.

Um middagsleitið slappaðu vit av, ótu og gjørdu skúlating. Aftaná fóru vit á souvenir marknað. Og seinnapartin fóru vit oman á skúlan til talentshow, har børnini sungu, spældu og dansaðu.

Adam framførdi við ballóndýrum, og Líggjas fekk ein lærara upp, bjóðaði honum Mentos. Tá hann fekk sær, leyp ein fjøður út. (Hann hevði fingið tað í Anders And blaðnum, sum Monica sendi við okkum)

Vinirnir hjá børnunum vóru eisini spentir at práta og hanga út aftaná skúlatíð.

Vitja NLAI

​New Life Africa International

Í morgun høvdu vit sett okkum fyri, at vit máttu sova út 😊

Aftaná morgunmat var tað Hendriksa túrur at vera lærari, og tað var rokning, sum var í fokus.

Veðrið var til at sita uttanfyri og arbeiða 😊

So gekk leiðin oman í supermarketið, ein kaffimunn á Java og harfrá oman á New Life.

Økið og sjálvt arbeiðið hevur ment seg nógv síðan seinast. Nýtt dreingjahús, og nógvar ábøtur á økið og bygningar, m.a. Vatnborihol, so heimini hava reint heitt og kalt vatn.

Tað var gott at vera aftur á økinum og síggja nógv kend og eisini nýggj andlit. Kokkurin Okoth spurdi Hendrik beinanvegin: Hvar er Hallgerð?

Og vit møttu eisini fleiri av stóru dreingjunum.

Skúlin hevur uml. 500 næmingar. Vit vitjaðu 5. og 6. fl. Flokkarnir høvdu fyrireikað flottar framførslur fyri okkum. Sang, dans, talu o.a.

Vit vóru noydd til eisini at luttaka við onkrum. Tað vóru vit ikki ordiliga fyrireikað uppá. So tað bleiv: Mín Gud er so stórur og Høvd, akslar, knø og tær.

Í fríkorterinum fóru Adam og Bóas upp í fótbóltsdystin. Og teir fingu skjótt vinir, sum vildu hava teir við inn í tíma. So tá hini fóru heim valdu Hallgerð, Bóas og Adam at vera ein tíma longur.

Uttanfyri gentuheimið sást lítli havin, sum Hendrik plantaði við Kibet á sinni. Tit síggja hvussu høgur pálmin er nú.

Eg eri so takksom fyri Susanne og Leif. Tey hava ikki bara byrjað arbeiðið, men tey halda tí koyrandi, menna tað saman við starvsfólkunum, og halda seg allatíðina ajour við galdandi lógum um barnaheim og galdandi námsætlanum fyri skúlar. Tey ganga høgt uppí, at arbeiðið lýkur lógarkrøvini. 

Tað ber til at lesa meir á: www.newlife-africa.org

Vit vita, at nógv av okkara vinum og kenningum stuðla arbeiðinum.

Um onkur ynskir at gerast faddur, so kunnu tit eisini kontakta meg, so skal eg fáa tað í lag. 

Tak for denne gang Danmark

Vi havde 4 dage i Danmark, som vi brugte sammen med familie og venner.

Fredag og lørdag brugte vi i Jelling sammen med familien Næs Beck. det var dejligt at se familien og at de trives. Vi spillede badminton, så Færøerne spille uafgjort mod Sweitz i EM slutrunden og var i Vejle og svømmede. Tusind tak for gæstfriheden, god mad og alt 😊

Vi var glade for at kunne besøge familien Hansen i Horsens. De var så gæstfrie og hyggelige at være sammen med. Og Adam kom også ned i fitness at ro i romaskine.

Vi er så taknemmelige, at de kom til Adam’s konfirmation, og håber at se dem på Færøerne igen.

På søndag tog vi til Esbjerg, hvor vi besøgte Helle og Daniel Ottsen. Helle arbejder også som Tryllestøv ;)

Og børnene var meget spændte, de ville gerne holde alle dyrene de har: slange, ørkenrotter, kanin og andet. Vi kender Helle og Daniel fordi de kom og var ungdomsledere i Soli Deo Gloria, når vi var unge. Vi er så taknemmelige for at de kom. Det har været til stor velsignelse for os. De har lært os meget, selv om de kun var der i 6 måneder.

Denne blog kom lidt forsinket ud.

Vi har ikke haft så meget internet, men nu bliver der forhåbentlig internetforbindelse hver dag.

Nairobi

​Vit hava havt ein fantastiskan dag í Nairobi, týsdagin 20. jan.

Tey gomlu vóru heima fyrra partin av degnum. Ferðin hevur verið long og strævin, og vit vóru tíðliga uppi.

Vit fóru ein túr á Karen Blixen museumið, har tað var stuttligt hjá børnunum at síggja, hvussu ein dani búði í Kenya fyri 100 árum síðani. Tað var vakrasta hús í Nairobi økinum tá. Sjálvt táveranfi prinsurin av Wales vitjaði har.

Serliga stuttligt var at síggja kongaliga stellið, sum hon hevði við úr Danmark, leyvu- og leopardskinnini á gólvinum og veggjaklokkuna, sum hevur ein fugl sum kemur út í hvønn heilan tíma. Sum heild er økið deiliga friðaligt og vakurt.

Vit høvdu ætlað at farið til Boams of Kenya, men har verður ein stevnuhøll bygd, som vit broyttu ætlan.

So vit vístu børnunum giraffsentrið. Giraffaebtrið er bygt, tí Rothchild giraffarnir í eysturKenya vóru næstan útdeyðir, teir vóru komnir niður á 120 stk.

Tey taka so ungar giraffar, sum hava trupult við at koma undan, passa teir innan fyri eitt øki í 18-24mðr, og síðan verfða teir sleptir útaftur í øllum góðum. Øll, sum koma inn kunnu fáa nakrar grasperlur, sum man fær loyvi til at fóðra. 

Vit vóru heldig og ein giraffur kom yvir, so tað bleiv kapping um at geva og taka myndir. Vit fingu nakrar myndir.

Um kvøldið fóru vit øll á Carnivore matstovuna. Tað er ein heilt serlig matstova, sum er kend fyri at servera krokodillu og struts av og á.

Hon er sera undirhaldandi. Vit fingu alskyns kjøt grilla á eldi: neytariv, fisk (tilapia), høsnarungapylsur, neytakjøt, lambsriv, grísariv, strutsafrikadellur, lamstjógv, strutsalær, høsnarunga og kalkun, kjøtpylsur og tarvanossur. Afturvið var chips, eplabátar, ymsar salatir og sósir.

Børnini vóra sera djørv og røsk at royna matin. 

Áðrenn desertin kom á borðið, komu tænararnir syngjandi til lukku til Hallgerð 🥳

Eitt stórt upplivilsi! 😊

Á veg

​So eru vit á veg til Kenya. Í Danmark vitja vit familju. Tað er kanska ein partur, sum man blívur glaðari og glaðari fyri við árunum. Sum ungur vil man bara sleppa út í verðina, men við árunum sær man týdningin av relatiónunum, sum altíð hava verið har, og har er familjan tann mest sjálvsagda.

Fríggjadagin vóru Hallgerð, Hendrik og Katrin Elisabet og vitjað Susanne og Leif Madsen, sum byrjaðu arbeiðið New Life Africa International. Tey búgva nú í Danmark, men Susanne vitjar javnan í Kenya og kemur eisini at vera í Kenya samstundis sum vit.

Tey arbeiða framvegis fyri NLAI, men eru nú tættari upp á síni børn og barnabørn.

Vit høvdu eina so deiliga løtu saman.

Í 4 mánaðar í 2007-2008 búðu vit bæði í einum lítlum húsi í garðinum hjá Susanne og Leif. Tað er frá tí tíðini gomlu innsløgini á blogginum eru. 

Tað var deiligt at síggja tey aftur 😊 Tey eru so fitt og hjálpsom. Og tá ið man skal til Kenya, so er best at læra frá teimum bestu, og tað eru tey 😊

Um tit ynskja at lesa meira um arbeiðið, so ber til at lesa á: https://newlife-africa.org/da/

Fyrr í hesum mánaðinum vóru vit eisini og vitjaðu Malenu Meitilberg. Hallgerð hevur havt tað gleði at búgva hjá Jens og Malenu, tá ið hon fyrstu ferð fór til Kenya. Tað var saman við Albertu í 2006. Og Malena og Jens búðu eisini í Nakuru, tá ið vit vóru har saman.

Tað var so deiligt at síggja Malenu aftur, vit og børnini hugnaðu okkum. Tað var so deiligt, at Josva og genturnar eisini kundu vera við.

Og vit høvdu nógv stuttligt at tosa við Malenu og Josva um. Alt góð minnir frá Kenya. Eisini um Jens, sum tíverri er farin undan okkum. Eftir eina ferð so langt burtur frá heimlandinum, og serligu undir teimum umstøðum, sum vit vóru har í, tá ið tað var ófriðaligt í samband við val, so hevur man nógv ting saman, sum onnur kanska ikki hava innlit í á sama hátt.

Every journey starts at home…

​Tá ið eg fór fyrstu ferð til Kenya, var eg 18 ár.

Eg hevði glett meg at blíva 18, so eg kundi sleppa til eitt fjarskotið land, og valið fall á Kenya, tí eg hevði kontaktað Susanne og Leif Madsen, aftaná eg hevði møtt teimum á Soli Deo Gloria. Og tað var eyðsæð, at tey høvdu longu tá uppbygt eitt gott arbeiði í Kenya.

Tey høvdu nakrar reglur og vegleiðingar, sum skuldu gera tað greitt, hvat vit komu til. Og tað haldi eg var ordiliga gott!

Men eg má siga, at eg fekk góða vegleiðing heimanífrá. Mamma og babba spurdu nakrar spurningar og lósu um trygdina í landinum osfr. Men annars haldi eg, at tey høvdu innsæð, at eg var ikki nem at hegna inni ;) 

Og tað er fantastiskt fyri ung, sum ynskja at síggja heimin at fáa slíkan stuðul og uppbakning. Sjálvt um tað helst hevur verið ringt at sleppa mær avstað.

Og ikki bara heima fekk eg uppbakning. Eg minnist, hvussu samkoman, elstarnir, sum sótu tá, bóðu fyri mær, stuðlaðu mær og enntá góvu mær eina fíggjarliga gávu í samband við túrin.

Hvønn grundvøll man hevur, kemur at mynda tínar dreymar, títt avsett út í vaksna lívið, og eisini hvat tú hevur hug til.

Og tá man kemur við slíkum hugskotum, so er 

stórur munur á at verða møttur við opinleika ella fordómum.

Tá eg og Hendrik fóru avstað árið eftir minnist eg, at Marianna gav okkum hetta versið:

Ja, við gleði skulu tit fara avstað og í friði verða fylgd á veg; undan tykkum skera fjøll og heyggjar í fagnaðarróp, øll markarinnar trø klappa lov í lógva; (Jes 55, 12)

Ein góð áminning til okkum foreldur, hvussu vit møta okkara børnum í tí tey hava hug til og dreymar um.

Tit fedrar, ilskið ikki børn tykkara upp, fyri at tey ikki skulu missa mótið! (Kol 3, 21)

Hví skrivi eg alt hetta, jú tí eg eri so takksom, at eg slapp tann túrin til Kenya, tí hann hevur myndað mítt lív sera nógv. Og førdi faktisk til 4 aðrar túr og nú til hendan 6. túrin, har eg fegin vil vísa børnunum Kenya, tí tað hevur havt so stóran týdning fyri meg.

18 ár seinni

​Vit hava seinastu tíðina fyrireikað ein túr til Kenya.

Vit fara avstað í 1 mánaða við allari familjuni. Og í tí sambandi fóru vit at leita eftir hesum blogginum, tí vit hildu, at hann kundi vera eitt gott amboð hjá okkum í Kenya, serliga tí vit ikki endiliga ynskja at vera tøk á sosialu miðlunum allatíðina.

Vit koma at skriva akkurát sum orka, netsamband og hugurin er til tað, men vit hopa, at tað kann vera ein máti hjá vinum og familju at fylgja við á túrinum.

Húsini í gerð

Tann 1. juli stoyptu vit fyrsta fromin av húsinum hjá okkum. Og 1. aug vóru vit liðug at stoypa. Meginpartin av august mánaði vóru vit og ferðaðust í Evropa. 1. september byrjaði Hallgerð á Føroyamálsdeildini á Fróðskaparsetri Føroya, har hon lesur BA. í føroyskum. Og nakað aftaná byrjaði Hendrik at arbeiða hjá JT kaving, har hann fyri tað mesta kavar í alibrúkum kring landið.
Mikudagin 22. oktober reistu vit so húsini, so nú hava vit valt at leggja nakrar myndir út á myndasavnið til tykkum, sum ikki fáa fylgt so væl við har norðuri.